โอวาเจนคุณภาพสูง

โอโอไซต์เป็นเซลล์ในร่างกายมนุษย์ที่มีปริมาณไมโตคอนเดรียสูงที่สุด พลังงานเกือบทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโต การปฏิสนธิ และการพัฒนาของตัวอ่อนในระยะแรกนั้นขึ้นอยู่กับอะดีโนซีน ไตรฟอสเฟต (ATP) ที่ผลิตโดยไมโตคอนเดรีย ส่วนประกอบสำคัญของ Ovagen (เช่น โคเอ็นไซม์ Q10, กรดอัลฟา-ไลโปอิก และวิตามินบี) ออกฤทธิ์โดยตรงต่อห่วงโซ่การขนส่งอิเล็กตรอนของไมโตคอนเดรีย โดยทำหน้าที่เป็นโคเอนไซม์หลักหรือสารต้านอนุมูลอิสระเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการสังเคราะห์ ATP ในขณะเดียวกันก็ลดสายพันธุ์ออกซิเจนที่เกิดปฏิกิริยาส่วนเกินที่เกิดขึ้นระหว่างออกซิเดชั่นฟอสโฟรีเลชัน ซึ่งเทียบเท่ากับการอัพเกรด "ระบบพลังงาน" ของโอโอไซต์และจัดเตรียม "อุปกรณ์ฟอกก๊าซไอเสีย" ขั้นสูงขึ้น เพื่อให้มั่นใจว่ามีการจ่ายพลังงานที่เพียงพอและสะอาดในระหว่างกระบวนการที่ใช้พลังงานหลัก- เช่น ไมโอซิสและการแยกโครโมโซม นี่เป็นพื้นฐานทางกายภาพในการปรับปรุงคุณภาพของโอโอไซต์และลดการเกิดภาวะแอนอัพลอยด์ (สาเหตุหลักของความผิดปกติของโครโมโซมของตัวอ่อน)

อิโนซิทอลเป็นหนึ่งในรากฐานสำคัญของโอวาเจน มันมีอยู่ในร่างกายในไอโซเมอร์หลายชนิด โดยที่ไมโอ-อิโนซิทอลเป็นตัวส่งสารหลักในการส่งสัญญาณของเซลล์ ในสภาพแวดล้อมฟอลลิเคิลสามารถ:

• ปรับปรุงความไวของอินซูลิน: ด้วยการเข้าร่วมในวิถี phosphoinositol glycan จะปรับการตอบสนองของเซลล์ follicular granulosa ต่ออินซูลินให้เหมาะสม การส่งสัญญาณอินซูลินที่มีประสิทธิภาพภายในช่วงทางสรีรวิทยาเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการรักษาการพัฒนาฟอลลิคูลาร์ตามปกติและการสังเคราะห์ฮอร์โมนสเตียรอยด์ บทบาทนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในบุคคลที่มีภาวะดื้อต่ออินซูลิน เช่น ผู้ที่มีภาวะถุงน้ำรังไข่หลายใบ
• ควบคุมการควบคุมออสโมโทรปิกของของเหลวฟอลลิคูลาร์: ไมโอ-อิโนซิทอลเป็นสารควบคุมออสโมโทรปิกที่สำคัญในของเหลวฟอลลิคูลาร์ แรงดันออสโมติกของของเหลวฟอลลิคูลาร์ที่เพียงพอเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการสุกของโอโอไซต์ การจัดเรียงเชิงพื้นที่ของออร์แกเนลล์ในไซโตพลาสซึม และการปฏิสนธิในภายหลัง โดยทำหน้าที่เป็น "สื่อเพาะเลี้ยง" ที่เหมาะสมทางเคมีกายภาพสำหรับโอโอไซต์

ความเครียดจากปฏิกิริยาออกซิเดชั่นเป็นกลไกความเสียหายทางกายภาพหลักที่ส่งผลให้คุณภาพของโอโอไซต์และการแก่ชราลดลง ROS ที่มากเกินไปจะโจมตีเยื่อหุ้มไขมัน โปรตีน และ DNA Ovagen จัดการกับเรื่องนี้โดยการสร้างเครือข่ายสารต้านอนุมูลอิสระหลาย-ชั้น:

• การกำจัดโดยตรง: N-acetylcysteine ​​ซึ่งเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์กลูตาไธโอน ช่วยเพิ่มปริมาณสำรองของระบบต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญที่สุดของเซลล์ (GSH/GSSG) ได้โดยตรง
• วงจรการสร้างใหม่: วิตามินซี อี และกรดอัลฟา-สามารถสร้างใหม่ซึ่งกันและกัน ก่อให้เกิดวงจรสารต้านอนุมูลอิสระที่ทำงานอย่างต่อเนื่อง และปกป้องโครงสร้างสำคัญ เช่น ไมโตคอนเดรีย
• การปกป้อง DNA และ Epigenetic: ROS สามารถทำลาย DNA ของโอโอไซต์และส่งผลต่อการดัดแปลง epigenetic เช่น methylation การป้องกันสารต้านอนุมูลอิสระอย่างเพียงพอ รวมกับผู้บริจาคเมทิลที่ได้จากกรดโฟลิกและวิตามินบี 12 ช่วยสนับสนุนความสมบูรณ์ของ DNA และการเขียนโปรแกรมอีพิเจเนติกส์ที่เหมาะสม ซึ่งเป็นพื้นฐานทางกายภาพในการรับรองการถ่ายทอดข้อมูลทางพันธุกรรมอย่างมีเสถียรภาพ

ส่วนประกอบต่างๆ เช่น กรดไขมันโอเมก้า 3 สามารถปรับโครงสร้างฟอสโฟไลปิด bilayer ของเซลล์แกรนูโลซาและโอโอไซต์ให้เหมาะสม ซึ่งช่วยเพิ่มการไหลของเยื่อหุ้มเซลล์ สิ่งนี้ไม่เพียงแต่รักษาการขนส่งของเซลล์ตามปกติเท่านั้น แต่ยังส่งเสริมโครงสร้างที่เหมาะสมที่สุดของตัวรับฮอร์โมน (เช่น ตัวรับ FSH) ที่ฝังอยู่ในเยื่อหุ้มเซลล์ ด้วยเหตุนี้จึงเพิ่มประสิทธิภาพในการรับและส่งสัญญาณการเติบโตที่สำคัญ เช่น โกนาโดโทรปิน ช่วยให้การพัฒนารูขุมขนตอบสนองต่อคำสั่งด้านกฎระเบียบของร่างกายได้แม่นยำยิ่งขึ้น

ส่วนประกอบ เช่น แอล-อาร์จินีนซึ่งเป็นสารตั้งต้นของไนตริกออกไซด์ ช่วยรักษาการทำงานของเอ็นโดทีเลียมหลอดเลือดรังไข่เฉพาะที่ และสนับสนุนการไหลเวียนของเลือดอย่างเพียงพอ ปริมาณเลือดที่ดีช่วยให้มั่นใจในการส่งมอบออกซิเจน ฮอร์โมน และสารอาหาร เช่นเดียวกับการกำจัดของเสียจากการเผาผลาญ ทำให้มีสุขภาพร่างกายที่ดีขึ้นและสภาพแวดล้อมจุลภาคภายนอกที่สนับสนุนมากขึ้นสำหรับการเจริญเติบโตของรูขุมขน